Zondag 19-12-2010

Af en toe kijk ik zelf nog even op de blog… en zie dat er andere mensen ook kijken (er zijn van die grappige grafiekjes die laten zien hoeveel mensen je bezocht hebben die dag).
Iets toevoegen deed ik echter niet, niet omdat er niets gebeurt maar het is natuurlijk altijd anders dan in de puppytijd.
Toch is het leuk om op de hoogte te blijven, ook omdat ik merk dat iedereen (met een pup van ons Jip) met dezelfde dingen bezig is. Wordt ze al loops? Gaan we steriliseren? is dit de pubertijd: alweer of nog steeds?
Maar eigenlijk is iedereen gewoon ook heel erg aan het genieten en dat mag ook benoemd worden.

Met Jip en Suus gaat het erg goed. Volgens mij had ik al eens beschreven dat 's morgens om 7 uur de grondgevechten beginnen tussen die 2. Jip laat zich grootmoedig steeds omgooien.Maar ééns per week laat ze even zien dat er niet te sollen valt met Mam. Zoals vanmorgen, in de sneeuw. Dat vinden ze heerlijk.
Suus wacht Jip als een soort wolf op, vaak achter een boom, en dan gaan ze hollen. Maar op 'moeders-eerhersteldagen' gaat het andersom. Jip neemt het initiatief én de speelhouding aan en dan gaat ze vol op Suus af. Die zie je dan kijken en slikken en maken dat ze weg komt. Staart tussen de poten (dan ben je minder pakbaar) en hollen. Jip gooit haar om, doet een nekbeet en dat dan 10 keer achter elkaar. Suus vindt het geweldig spannend én leuk en slaakt wat angstkreetjes tusendoor.
Dan loop ik nog een extra rondje en Jip kijkt me stralend aan.
Gister nog een gezinswandeling met Djoek en Silke (de hyena) in de sneeuw en ook dat is zo genieten.
Alleen maar grommen en hollen en aanvallen en heel hard het bos inhollen onder het mom: als je doet alsof er een haas holt, komt ie misschien vanzelf.
Ze zijn over het algemeen binen de afgesproken tijd van 2 minuten terug. Knap van de pups, wat dat zijn het nog steeds vind ik. Als ze met van die verbaasde hoofden je aan kunnen kijken.
Sturen jullie wat foto's van hondjes in de sneeuw? Kan ik ze plaatsen en is er weer veel blijheid op de blog!!
In ieder geval vanaf deze plek in plaats van kaarten een prachtig mooi nieuw jaar toegewenst met een extra feestje op 13 februari.

veel groeten uit een Wonderwit Brabant.

 
herfstvakantie in Normandië; lopen, lopen en nog eens lopen. Uitwaaien langs de kust. Mooie wandelingen afwisselend over clifs, door bossen en langs kleine Franse plaatsjes (en ieder gehuchtje heeft een eigen gemeentehuis!). Warme choco en crepes met caramel. En 2 ontzettend brave honden die meelopen dan wel onder het tafeltje in het resuarant liggen. Jip en Suus de dagen van hun leven (net als wij trouwens) met alleen maar buiten hollen en spelen of binnen liggen bij de open haard. je ziet zo op deze foto eigenlijk geen verschil meer tussen Jip en Suus; Suus is de linker hond. Herkenbaar op deze foto omdat ze iets groter is dan Jip en een langere staart heeft. 'Live' zie ik natuurlijk meer vesrchillen.

Zondag 3 oktober;

Zet bij elkaar 10 blije, gezonde pups, een vader Djoek, een moeder Jip, 30 glunderende baasjes, koffie/thee/limonade en taart, een stralende zon en een prachtige plek om zonder gevaar los te lopen en je hebt ale ingrediënten voor een toch wel erg uniek en bijzondere dag.  En dat was het!

Het was een feest om alle pups zo samen te zien en hoewel ik niet denk dat ze elkaar echt herkenden viel er eigenlijk geen onvertogen grom of snauw.

Jip liep volkomen op haar gemak er tussendoor met een tevreden blik. Waarschijnlijk omdat er geen opvoedkundige (hoog-)standjes van haar verwacht werden maar ik denk dan natuurlijk dat ze trots is op haar kroost omdat ze er zo knap bijlopen. Voor Djoek waren de reutjes nog geen hormonale bedreiging en de teefjes nog geen idem verleiding. Kortom; het liep allemaal perfect.

Er zijn heel veel foto's gemaakt dus ik ga (als ik ze heb gekregen) komende tijd natuurlijk wel het een en ander plaatsen!!

Jip is weer loops; het is niet in me opgekomen om aan een nestje te denken (nou, even dan..) en ik ben druk aan het afwegen of het nu een sterilisatie wordt of dat ik zo'n operatie gewoon te zielig en ingrijpend vind. Wat moet je nu met zo'n dierenarts. Elk advies van mezelf wordt weer overboden door een tegengestelde goede raad. Jip zelf denkt zwaar mee en is er ook nog niet helemaal uit. Gelukkig is ze alweer zover dat ze de heren afsnauwt. Alleen Djoek wist nog een huivering in haar eierstokken te ontlokken toen ze afgelopen zondag in het bos in de verte zijn blaf hoorde. Er liep een rillling over haar rug en ze moest zó piepen. Het blijft aandoenlijk en hij is zo trouw, deze liefde. Nog een reden om te wachten misschien? Maar een loopse hond is ook niet alles, denk ik dan weer praktisch. Wel sexy met haar zwarte slip maar sneu als ze niet mee kan naar mijn werk en Djoek iedere keer teleurgesteld bij de auto staat. In het bos roep ik haar steeds terug als ze te ver de bosjes ingaat. (Ook hier kan ineens een reu op de loer liggen en van deze geboden kans gebruik maken. Op haar hoogtepunt is Jip, ondanks haar toewijding aan Djoek, toch niet meer zo selectief wat de mannen betreft) Het is ook lichtelijk genant om een teefje over straat te trekken die met opzij gebogen staart de oude Joep van om de hoek het hof maakt. Ze is ook een beetje te rustig en alleen in het bos tot veel actie te krijgen. Maar dan wordt ze weer lastig gevallen door Suus die echt niets begrijpt van het spelletje stokken zoeken. Als Jip gaat rennen, rent zij achter Jip aan, valt haar aan in de nek, belemmert het zicht van Jip op de stok en als ze die dan toch gevonden heeft, loopt Suus naast haar om de stok mee vast te houden. Omdat Suus nu net iets groter wordt dan Jip (sorry aan alle eigenaren tegen wie ik zei dat ze het formaat van Jip zouden krijgen!!) lopen ze wat scheef naast elkaar. En Jip doet hier braaf aan mee.

Gelukkig is die loopsheid na 3 weken weer voorbij en hoef ik pas (?) over 3 maanden te bedenken wat ik ga doen…gelukkig. Kan ik weer even doen alsof er geen hormonen spelen maar alleen honden.

.
Nummer 10, Silke, geboren om 18.26 u, 450 gram. Verleidt Margriet tot het nemen van- en Djoek tot het spelen met een pup.  Komt zeker door haar luipaardenprint en bijbehorende sluipgang.

Fred; als laatste reutje geboren, 18.14 u en 480 gram. De lieveling van al mijn vriendinnen. Favoriet bij iedereen maar eigenlijk pas als laatste gekozen. Nog steeds vragen mensen naar Fred, hebben spijt en hadden toch wel heel graag hem onder hun hoede genomen. Te laat…deze knapperd heefte en prachtig thuis en logeert af en toe bij zijn zus Ganesha. Zou hij nog wel eens dansen als Astaire??

Ons derde blonde leeuwtje. 17.45 u en 470 gram. Master-chiller van beroep, in elke stand. Dit is Luna en je ziet al wel dat het een levensgenietster is.   

Dinsdag 3-8;

6 Minuten na Guusje komt de kleinste muis van het stel er wereld: 380 gram schoon aan een haakje en de derde blonde. Ze vult de veestapel van bovengenoemde dames naadloos aan en woont heerlijk met paarden, honden en katten (en was er nu ook nog een konijn?) ergens buiten. Soms logeert broer Fred bij haar en ik kan me daar van alles bij voorstellen als ik Suus en Silke in gedachten houd.Ook Ganesha is dol op water, af en toe een anti-held en vooral heel erg knuffelig.

Grappig is het om te zien dat ook Ganesha, net als Suus, van die ondefinieerbare haren boven haar ogen heeft. Links meer dan rechts…  

Met Jip gaat het ook goed; haar rol als opvoedster is steeds minder op de voorgrond. Ze is weer helemaal haar heerlijke zelf incluis dikbehaarde staart (deze was vrij lang na de bevalling nog een zielig pluimpje). Ze is kordaat en laat niet met zich sollen. Ik zal niet zeggen onverwacht maar wel verrassend. 

Ons Suus; Langpootmug (zuuuuuulke lange poten of hoog, het is maar hoe je er tegenaan kijkt), Kleine Rat (vanwege de lange haren boven haar ogen), de Haai (de klappende beweging die ze met haar kaken maakt naar Jip of Silke), Suuselwuusel (gewoon omdat het lekker klinkt).

We zijn een week op vakantie geweest; Jip en Suus mochten logeren bij Silke en Djoek, en Margriet natuurlijk. Ze hebben het net zo heerlijk gehad als wij. Ook een zwembad voor de deur, veel buiten, spelen en luieren. Toen we hen gisteren ophaalden vonden we haar zo groot geworden….